چرا مدام دارم خوابشو میبینم؟ همه‌ی این مدت گاه به گاه خوابشو میدیدم اما این روزا بیشتر هم شده. بیدار که میشم اولین سوالم اینه که چرا همش دارم خواب آدمی که خیلی وقت پیش برام تموم شده رو میبینم؟ چرا خب مثلا خواب الف رو نمیبینم؟ انگار یه چیزایی هست که برام هنوزم حل نشده. یه چیزایی از دوسال پیش یا شاید حتی از ۱۳سالگیم. توی خواب هنوزم همون جمله همیشگی رو توی کتابام یا روی دستم مینویسه. «هنوزم مث قدیم چپ سینم میتپی» همون جمله ای که ده ماه پیش توی بیوی کانالی که از پلی لیست‌هاش به مناسبت تولدم درست کرده بود و فقط خودم توش بودم، نوشته بود.
برای ذهن خودآگاهم این یه قضیه‌ی تموم شده‌ست، من دردهای جدیدی دارم برای پرداختن و عملا هیچ حسی دیگه نیست. اما چرا ناخودآگاهم مدام داره توی خواب یه چیزهایی مثل موهای فرِ ش که هیچوقت زیر مقنعه تاب نمیاوردن رو یادآوری میکنه؟