نه این درست نیست که من همون تایمی که باید فیزیک بخونم رو نشستم با ولع شاهنامه خوندم. اون هم داستان مرگ سیاوش. و الان احساس میکنم میتونم با وصیت‌نامه سیاوش به فریگیس و اسبش تا شب سیر بگریم _گریه درونی. معمولن برای شخصیت‌های داستانی اشکم نمیاد متاسفانه.
خلاصه اینکه، آره، حتمن یه اشتباهی شده. باید برگردم به سه سال پیش و دوباره انتخاب رشته کنم.
به این ادبیات لعنتی زیادی پر حرصم. اینقدر کم ارتباط داشتن با ادبیات من رو ارضا نمیکنه.